Klaagster weigerde echter mee te werken aan dit lichaamsonderzoek

In Nederland worden elk jaar duizenden mensen opgesloten, niet omdat ze een strafbaar feit hebben gepleegd, maar omdat ze niet in ons land mogen blijven. Het regime in deze vreemdelingendetentie lijkt op het regime voor criminelen. In wetten en protocollen is vastgelegd hoe het personeel dient te handelen. Onderstaand volgen enkele letterlijke passages uit een recente uitspraak.

Een asielzoekster die negen dagen in aanmeldcentrum Schiphol op een afdeling met andere vreemdelingen had verbleven, werd toen naar een centrum voor vreemdelingenbewaring overgebracht.

Gelet op het feit dat klaagster aldus gedurende een relatief lange periode buiten de inrichting met een aanmerkelijk aantal mensen in aanraking is gekomen, terwijl niet duidelijk is welke mate van beveiliging aldaar werd gehanteerd, kon de directeur in redelijkheid beslissen dat klaagster in het belang van de orde en veiligheid in de inrichting bij terugkomst gevisiteerd diende te worden … Klaagster weigerde echter mee te werken.

Er werd de vrouw te verstaan gegeven dat het personeel haar dan zou uitkleden. En dat daar ‘in verband met de veiligheid’ mannelijke personeelsleden bij aanwezig zouden zijn.

Omdat klaagster bleef weigeren mee te werken is zij door personeel ontkleed. Hierbij waren ook twee mannelijke personeelsleden aanwezig. Er is op haar een beenklem toegepast. Volgens de directeur is er geen sprake geweest van vaginale visitatie. Wel heeft een vrouwelijk personeelslid klaagsters bilnaad geschouwd omdat klaagster weigerde de verzochte kniebuigingen te maken. Nu klaagster geweigerd had mee te werken aan de reguliere visitatie … kon de directeur in redelijkheid beslissen klaagster in het belang van de orde en veiligheid van de inrichting de maatregel van afzondering op te leggen.

Een beenklem, voor wie zoiets nooit heeft gezien, is een werktuig om de benen en billen in spreidstand te dwingen.

De omstandigheid dat bekend was dat klaagster als vreemdelinge in de vreemdelingbewaring een problematische voorgeschiedenis had, en dus mogelijk als kwetsbare persoon diende te worden beschouwd, behoefde hieraan niet in de weg te staan.

Volgens het medisch dossier is mevrouw ernstig getraumatiseerd ten gevolge van ondergane verkrachting en mishandeling in het land van herkomst.

Bekend was immers dat klaagster in het verleden altijd, zij het onder protest, had meegewerkt aan visitaties bij terugkomst in de inrichting. Een trauma op dit gebied behoefde men dus niet te verwachten. Bovendien had klaagster geen enkele reden gegeven voor haar weigerachtige houding.

Dat er twee mannelijke personeelsleden aanwezig waren is volgens de commissie geen onbehoorlijke procedure, omdat de vrouw daarvoor gewaarschuwd was en er bovendien ‘ op dat moment geen andere, vrouwelijke personeelsleden beschikbaar waren.’ Dat de bilnaad is geschouwd acht de commissie:

een proportionele maatregel gelet op klaagsters weigering om kniebuigingen te maken. Ten aanzien van het aanleggen van een beenklem bij klaagster, geldt het volgende. Voldoende aannemelijk is dat klaagster op dusdanige wijze verzet heeft geboden tegen de visitatie dat het gebruik van vrijheidsbeperkende middelen, zoals een beenklem, gerechtvaardigd was.

Op een enkel punt stelt de commissie de klaagster in het gelijk:

Van het gebruikmaken van dit middel [de beenklem] had een schriftelijk verslag, als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Geweldsinstructie penitentiaire inrichtingen, moeten worden gedaan. Een dergelijk verslag ontbreekt. Dit onderdeel van het beklag zal daarom op formele gronden alsnog gegrond worden verklaard. Aan klaagster zal een tegemoetkoming worden toegekend van 15 euro.

Enkele weken na deze visitatie, een jaar vóór de uitspraak van de beroepscommissie, had Amnesty over deze mevrouw N. een brief gestuurd. De brief citeert uit haar dossier, opgesteld in een asielzoekerscentrum waar ze eerder had verbleven, waarin haar voorgeschiedenis als ‘kwetsbaar persoon’ werd toegelicht:

… in [land X] samen met haar dochter van negen verkracht door meerdere mannen … zwaar mishandeld, toegetakeld met een mes, meerdere littekens van verwondingen … angstig en onveilig gevoel, bang voor aids of soa, vertrouwt mannen niet meer …‘

Niemand van het personeel van het vreemdelingendetentiecentrum was van dat trauma op de hoogte. De medische dienst wel. Maar niemand van het personeel kwam op het idee om bij het heftig verzet van mevrouw N. de medische dienst te consulteren.

Verpleegkundigen bezochten mevrouw later op de avond na de visitatie, enkele keren in de isoleercel:

… door het luikje aangesproken, mw. zit naakt heeft joggingpak onaangeraakt naast zich liggen, mw. weigert te antwoorden, staart alleen voor zich uit … mw. hyperventileert erg, ligt naakt op de grond … verkrampt, veel slijm op de kleding en de grond, opgedroogd bloed uit neus … kaak klem en r. arm+been ijskoud en verkrampt … later begon mw. te braken …

Met uitspraak van de beroepscommissie is de klacht van mw N afgehandeld.

Ik schaam mij diep over dit alles. U ook?

(Source / 18.06.2013)

It is time for this world to act!: Muslim woman beaten for wearing a veil looses her unborn child

 

“The Local France” which covers French news in English today covers the ‘story’ of a muslim woman who lost her unborn child due to a violent extremist attack which took place on  June 13, 2013. The sister was attacked by two men in the Paris suburb of Argenteuil. She was four months pregnant and suffered a miscarriage. Which was announced by her lawyer as well as  confirmed to AFP by the police investigators involved.

She was not the first woman to be attacked in the suburb of Argenteuil. Three weeks before another woman became victim of a similar attack.

The  Collective against Islamophobia in France (CCIF) released a communiqué including a condemnation stating  everything would be done to

“protect the rights of the victim..”

The statement of the CCIF also called on the government:

“The wave of attacks and Islamophobic incidents require a strong and uncompromising response from the government, which must express its solidarity with all victims, not just those which the interior minister deems worthy to receive.”

The Local covering the story of the assault on a religious woman, politicizes the piece by starting a exhausting narration of the political and legal context of the niqab. Niqab,  or in English the “face veil” was banned by law in France since 2010)

In stead of condemning the crime – the murder – of an unborn child by violent extremists the article directly relates to further Islamophobic related issues and even by reiterating calls for restraint of the Muslim community some kind of inciting in essence itself for it even dares to draw the consistency of the statement of the woman in doubt quoting the daily “Le Parisien”.

Journalists should start to realize their responsibility channeling incitement leads to more incitement. Garbage articles which pass by the trauma, the very occasion of death (!) and continue to justify politicizing content by “we heard say” and was “written by” is merely a show off of lack of empathy and a shame to the profession of journalism itself.

Be ashamed. Yes. You should be ashamed MSM.

As knowledge of history seems to fall short on many nowadays, it was the very same incitement in the 1930′s which lead to the persecution of Jewish people by the Nazi’s. We all know what happened next. 6 Million Jewish people died due to direct and (!) indirect violence.

So maybe the gentlemen of the white chair journalistic tabloids would have been more satisfied if the woman, (disregarded of her religion) would have been left to bleed to death after this attack so they wouldn’t have to quote another newspaper to cast doubt on the circumstances of she lost the child due to the kick in her side or maybe, just maybe due to by violence induced trauma.

The point is this kind of media reportage totally misses the point of humanity and xenophobia to start with.  I wonder, if the woman had been a French born woman, this newspaper and media would have used this story for nothing more than propaganda of almost pornographic extend leading to more hatred and violence while this media does and not seems to want to understand it’s complicity.

In the 1930′s the movie Jud Süss was broadcasted to over 20 million people, just by dissemination and willful spreading of a movie campaign against Jewish people. All without the internet as we know this nowadays. It was intended, to vilify the Jewish people in advance, of literally everything which happened in HaShoah (the Holocaust).

After the war the civilians living near death camps like Warsaw Ghetto said:

“Wir haben es nicht gewußt” (We didn’t know)

But the issue is and stays: Facts are and stay:  this was 1939 and even back than, media did know. Of course Hitler influenced or just eliminated voices of dissent with the process ofGleichschaltung to synchronize the xenophobic opinions of the Nazi regime and everyone else who did not comply in this process was muted. Even literally.

‘Dear’ Media, you are doing exactly the same.

Comply to the xenophobic incitement, abusing the agenda of all those longing for worldly dominion, wealth and gain, who even do sleep less well at night and do not cancel a party if you become one day victim of such an attack.  At your expense by the way. Even the party.

As political agendas rule this world not for your welfare nor for that of the woman who lost her baby. A tragedy. And every woman ever who suffered a miscarriage violent, or even non violent knows the kind of trauma I am speaking about.

What the hell goes on in the minds of the journalists sitting each and every day like it’s some obligatory annoying ‘duty’ to quote each other in the effort to dish you a story you will ‘buy’.

On humanitarian grounds, everyone with the ability to hand the keyboard or a pen should use this opportunity to defend the true essence of reporting: unveil truth. Unveil crimes. And not to justify political issues behind a woman’s veil to give the twist to the storyline which is most ‘effective’ to improve the sales and circulation of a newspaper.

What is going on in your minds! Come to your senses!

Silence, is complicity. In stead of exposing the horrific engines behind the hatred which drives people to hate-crimes you go politicize misery of human beings?

Or is it your own ignorance, or lacking knowledge or your own indoctrination which prevents you  or has taken slowly your own humanity and skills to write a piece in neutrality in the effort – to maybe, maybe – create some understanding for women, wearing a religious dress or veil. or even a face veil.

The nowadays mainstream media who selfishly ‘go with the flow’ to not dissent and comply to political and populist tactics and refuse to dissent are smashing the nail in the coffin of journalism. How long do you actually think to be able to fool people around this way?

For the readers: Will you get empathy for this sister the moment in  future you (which I hope not) have to experience a miscarriage or loss of a child yourself. But probably due to this kind reporting, and lack of condemnation and especially actions by governments and politicians you will have forgotten her by than.

Like the woman who was arrested first in France when the niqab ban was introduced.  A french 32 year old mother who was the first to be jailed for wearing a religious veil.

On July 31, 2011 this woman was walking peacefully to the station when a police car arrived and ‘busted’ her like she had offended some major crime and was deported in the police vehicle after being shackled.  You can watch the assault in this video:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ti18IwEOucE

If after watching this video you consider this to be normal my sincere advice is you should check a psychiater.

But hence, below the article covering the story of the woman who lost her unborn child “The Local” even fails to censor racist comments, like this one:

Whether and how this event ‘stacks up’ in your mind. This is beyond recovery for no law justifies the murder of a child. Born or Unborn. There is no law nor moral value, nor no teaching – religious or not – which justifies the taking of a life. And to ‘Fasdunkle’ I want to say you do not only need a psychiater but a full ‘rehabilitation’ of your by media induced brainwash.

Unfortunately there are many Fasdunkles around. Which does not excuse no human being, of abstaining him or her to inform one self about the facts and the values. To which every living soul born instinctively is functioning: not driven by hatred but love, to reach out and long for justice for himself, and those with real morals, common sense and some values inherited by a decent upbringing,  also for other’s peoples welfare.

Make yourself free of mass media incitement

Is this what you are planning as a legacy to your own children?

Remember, it is not only the woman with this veil who is attacked. In the past and even today, Jewish people, Christians are persecuted as well. Disabled and less fortunate. Outcasts as the first world likes to call everyone who is not complying with the worldy ‘perception’ of reality and alleged goals of success.

Maybe the grass is greener at your neighbours house but maybe your wife will be guided to Judaism or Islam or Christianity to, or have a little accident while skiing in the French hills and become disabled to be the next victims of similar racists who really do dare to attack physical inept people as well.

Escape to bigoted comments, reporting by tell-tale-who-he-she-said is not your Final Solution. The Final Solution is freeing yourself from this funneled up system of intolerance.

This will be your solution to a legacy for your own children. For a world in which all children will get a chance to be born, and live in a world without these kind of attacks. And it starts in your own head by freeing it from prejudices.

And whether they are about objections towards any religion: be a hero and take your coat. Go to a mosque. Go to a synagogue. Go to a church.  God only guides people who he wants so you don’t have to be afraid to be funneled up “faith”.  This is a choice.

The same choice you forget when you blindly follow mass media reports which solely incite, pollute your mind and create discomfort leading to intolerance.

Which block people’s mind like “Fasbunkle’s” one, who proclaims the ‘breaking of such and such law” and disable his common sense to condemn this humanitarian crime.

So let’s talk again about this ‘veil’

Any veil. For in case you missed it: religiously committed women of all monotheistic religions have this obligation for the teachings from the same God called Allaah SWT/G-d or just in english God have not been changed like men’s law.

Below a picture to illustrate the free expression of these teachings.

In case you did not notice. On the left you see Islamic women wearing a face-veil on the left (may come as a shocker to some of you!) Jewish women wearing a face-veil.

And for the Christians: It was written in 1 Corinthians 11 verse 6

⁶ For if a woman does not cover her head, she might as well have her hair cut off; but if it is a disgrace for a woman to have her hair cut off or her head shaved, then she should cover her head.

Than, the Bible states in 1 Corinthians 11

¹³ Judge for yourselves: Is it proper for a woman to pray to God with her head uncovered? ¹⁴ Does not the very nature of things teach you that if a man has long hair, it is a disgrace to him, ¹⁵ but that if a woman has long hair, it is her glory? For long hair is given to her as a covering. ¹⁶ If anyone wants to be contentious about this, we have no other practice—nor do the churches of God.

You want to be contentious about this? You want to be among those absuing a law over a religious cover as justification for another crime?

Normalization is exactly what is says. Your normalize more and more. Adapt yourself to behaviour and reactions which are not given in by nature, by no God and whether you believe in one or not at all, in the least by morals.

Suppression or Liberation?

As a niqab wearing sister myself I dare you to explore the meanings behind a veil before judging one in the future.

As a sister of the sisters who got attacked we made this choice for ourselves. Not by force but own free will. To express our religious conviction and teachings and choose not to become the object of desire for non allowed persons but to be judged on our inner being.

For the same reasons, European courts were populated by professionals wearing black togas and wigs, to be seen as equal. And judged on content and intent.

When will you make the change and start judging people on their intents. And for sure you are no God’s and never will become one, nor do I. But I challenge you: building bridges is  easier than destroying them.

Taking lives over hatred for a ‘veil’ is insanity. Lacking to condemn it too. Whether you are a reader or a publisher or just one who passes by. I call on anyone to bring forth tolerance and respect for customs, habits and expression of religious kind, and ask my brothers and sisters of all religions to pray for those who are not religious to be  guided to common sense.

To my dear sister

You lost a child.

My words of solidarity and my pain will not be able to express my feelings nor soften your pain, but know it was related in the ahahdith:

Mu’aath Ibn Jabal  narrated that the Prophet  said:

“I swear by Allaah in Whose Hands my soul is, the miscarried child would pull his mother with his umbilical cord to Paradise if she sought Allaah’s Reward for it and was patient.“

[Ibn Maajah and Ahmad, and Al-Albaani classified it as Saheeh]

May Allaah SWT grant solace to you and your loved ones and increase your blessings for Dunya (this world) as well as for ‘Akheera (the HereAfter).

Allahumma Ameen ya Rabbil Alameen.

(Source / 18.06.2013)

Dit is een familie haal ze niet uit elkaar

Zo’n dertig vrouwen en kinderen betuigden dinsdagmiddag voor de rechtbank aan de Parnassusweg hun steun aan de Marokkaanse moeder Aicha el Maher.

De moeder van vier Nederlandse kinderen moet mogelijk het land moet verlaten. Ze woont al jaren in Amsterdam, maar heeft als enige van het gezin geen verblijfsvergunning omdat haar man van een uitkering leeft. Vorige week werd ze opgepakt door de vreemdelingenpolitie en sindsdien zit ze vast.

De rechter boog zich dinsdag over de kwestie, maar doet uiterlijk over een week uitspraak over het bezwaar tegen de detentie van Aicha. Tot die tijd blijft de moeder vastzitten. Ze kan op dit moment niet meer per direct worden uitgezet omdat ze opnieuw een asielaanvraag heeft gedaan.

(Source / 18.06.2013)

DT&V: moeder wordt uitgezet, kinderen blijven hier

Aïsha Maher, moeder van vier kinderen. De oudste is acht jaar, de jongste nog geen twee. Aanstaande maandag wordt Aïsha uitgezet naar Marokko. Ze smeekte de Dienst Terugkeer en Vertrek of ze dan in ieder geval haar kinderen mee mocht nemen. Maar de DT&V besloot om onbegrijpelijke redenen dat zelfs dat niet mocht.

Aïsha’s verblijfsvergunning werd ingetrokken omdat haar echtgenoot in de bijstand terecht kwam: recente wetgeving bepaalt dat verblijfsvergunningen gekoppeld zijn aan sociale uitkeringen. Aïsha werd gearresteerd door de vreemdelingenpolitie en overgebracht naar detentiecentrum Rotterdam, zo berichten Hespress en contacten van deMarokkaanse Vrouwen Vereniging Nederland.

Europese verklaring van de rechten van de mens

Het gezin is de hoeksteen van onze samenleving. Maar dat geldt kennelijk niet voor mensen die geen Nederlands paspoort hebben – ben je geen Nederlands burger, dan is je gezin overgeleverd aan de slopende willekeur van de DT&V, ondanks de internationale wetgeving die de rechten van ouders en hun kinderen vastleggen.

In de Europese verklaring van de rechten van de mens luidtartikel 8:

“Een ieder heeft recht op respect voor zijn privéleven, zijn familie- en gezinsleven, zijn woning en zijn correspondentie.”

In artikel 5 van de – eveneens Europese – Terugkeerrichtlijnstaat:

“Bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn houden de lidstaten rekening  met:
a) het belang van het kind;
b) het familie- en gezinsleven;”

Deze wetten zijn de juridische vertaling van een gevoel dat iedere ouder, waar ook ter wereld, zal herkennen en dat grenzen overstijgt: een gezin ruk je niet uit elkaar. Kinderen horen bij hun ouders.

Dat de DT&V zowel de wetten als dit primaire gevoel achteloos aan de kant schuift, blijkt wel uit de ‘procesprotocollen’ van de DT&V als het om het scheiden van een gezin door uitzetting gaat. “Alle gezinsleden zijn verwijderbaar”, stelt het protocol. En waar normaliter de gevolgen van een uitzetting nog aan ‘bijzondere schrijnendheid’ kunnen worden getoetst, sluit het protocol die mogelijkheid bij voorbaat al uit als het om gezinnen gaat waarvan van één van de gezinsleden de verblijfsvergunning om wat voor reden dan ook wordt ingetrokken. Met andere woorden: het feit dat een gezin uit elkaar wordt gehaald, is niet schrijnend.

Afscheid

Afgelopen vrijdag hebben Aïsha’s kinderen haar bezocht in detentiecentrum Rotterdam om afscheid te nemen van hun moeder. Aan het einde van het bezoekuur wilde de jongste, van nog geen twee, niet vertrekken: hij klampte zich huilend vast aan zijn moeder. De bewakers rukten het kereltje weg.

Genoeg!

Onrechtmatige detentie, isoleercellen, slaapdeprivatie, mishandeling, het voortdurend dwarsbomen van onafhankelijk artsenbezoek, deportaties naar landen die volop in oorlog zijn of met behulp van vervalste papieren: hoeveel bewijzen over de praktijken van de IND, DJI en DT&V als moderne Gestapo-organisaties moeten er nog bij komen voordat we massaal zeggen dat het nu echt wel genoeg is zo?

(Source / 16.06.2013)

Sayem Nasser Udine

Beste mensen,

De ellende in de PvdA hebben we op tv kunnen volgen, maar waar we niets van horen is hoe het momenteel in de realiteit gebeurd. Het onderstaande mailtje kreeg ik vandaag binnen, ik kan het me niet over mijn hart krijgen om hier niets mee te doen. Verspreid dit mailtje onder uw netwerken, bekende politici, de media. Maakt niet uit, maar VERSPREID het:

Het is een beetje saai dat moet ik toegeven, maar Sayem heeft inmiddels 6 dagen niet gedronken als een van de  hongerstakers uit het vreemdelingendetentiecentrum Rotterdam. Het is iets dichterbij dan Palestina. Waarschijnlijk gaat hij dood en hij is gisteren overgebracht naar Scheveningen. Hij heeft van het begin af aan gezegd dat hij niet gedwongen wil worden vocht of voedsel te krijgen. Het is wat mij betreft een heel moedige strijd tegen een afschuwelijk systeem. Wanneer gaat hij en de andere hongerstakers in godsnaam steun krijgen van de Paulus kerk en andere organisaties die beweren het beste met hun medemensen voor te hebben.

Met o.a. mensen van Occupy wordt er elke dag solidariteitsgedemonstreerd bij het detentiecentrum van 15.00 uur tot ongeveer 16.00 uur. Waar the fuck is iedereen?. Moeten deze mensen dan maar gewoon dood gaan.
Ik doe niets, maar dan ook helemaal niets meer voor de Palestijnen omdat ik jullie echt maar dan ook echt niet geloofwaardig meer vind.

Succes met de voorbereiding van het feestje voor de opening van de Paulus kerk

E. (naam bij redactie bekend) 

Israel offers deportation of Issawi to European country

NAZARETH, (PIC)– Israel has offered the deportation of detained hunger striker Samer Issawi to a European country or any other UN member country, the AP reported on Friday.

The agency quoted an Israeli official as saying that the office of premier Benjamin Netanyahu had proposed the offer to officials at the UN and the European Union who had expressed concern over Issawi’s condition. He added that those officials did not respond to the offer as yet.

David Kriss, press and information manager for the EU delegation in Israel, said that the EU did not receive an official notification from Israel in this regard.

Issawi’s lawyer Jawad Bulous said that his client refuses the idea of deportation.

Issawi was serving a 26-year sentence when he was released in the Wafa Al-Ahrar prisoners’ exchange deal. However, the Israeli occupation authorities re-arrested him at the pretext of violating terms of the deal and held him in administrative custody.

(Facebook / 12.04.2013)

UN says Israeli Gaza restrictions hitting food stocks

 

Palestinians load food supplies on a horse-pulled cart outside a United Nations Relief and Works Agency aid distribution centre in Gaza City on April 10, 2013. A UN humanitarian official said on Wednesday a fresh round of Israeli sanctions on the Gaza Strip was hitting food supplies and would have “serious” effects if continued.

AFP - A UN humanitarian official said on Wednesday a fresh round of Israeli sanctions on the Gaza Strip was hitting food supplies and would have “serious” effects if continued.

“In response to a deteriorating security situation in and around Gaza… Israel has announced a series of heightened restrictions on the movement of people and goods to and from the Gaza Strip, including closures of the Kerem Shalom crossing,” UN Humanitarian Coordinator James W Rawley said.

“These measures are resulting in the depletion of stocks of essential supplies, including basic foodstuffs and cooking gas, and undermine the livelihoods and rights of many vulnerable Gazan families,” he said in a statement.

“If these restrictions continue, the effect upon the Gaza population will be serious.”

Kerem Shalom, the only goods crossing from Israel into Strip, was shut on Monday, a day after a rocket was fired from Gaza into southern Israel.

It had been opened on March 28 after a week-long closure imposed after a previous round of rocket fire

(Source / 10.04.2013)

Hundreds of Gaza children blocked from visiting parents in prison

Children of Palestinian prisoners in Israeli jails are barred from family visits.

“I dream of my father,” eight-year-old Hamze Helles said in his family’s house in Gaza City’s Shajaya neighborhood. “I miss him a lot, and am very eager to visit him. For five years, I have never seen him.”

Hamze is one of two young sons of Majed Khalil Helles, a fighter in Fatah’s al-Aqsa Martyrs’ Brigades who was captured by Israeli forces on 8 August 2008 and sentenced by an Israeli military court to five years’ detention in Nafha prison.

Fourteen months before its military detained Helles, Israel imposed a comprehensive ban on family visits to Palestinian political prisoners from the Gaza Strip. Addameer, the prisoner advocacy organization, called the measure “part of [Israel’s] policy of treating the Gaza Strip as an enemy entity following the 2006 Palestinian legislative elections and the capture of Israeli soldier Gilad Shalit one year prior.”

The ban met wide criticism as an illegal act of collective punishment, Addameer said. “Israel’s policy has been condemned, among others, by Palestinian and Israeli human rights organizations, the International Committee of the Red Cross and the UN Fact-Finding Mission on the Gaza Conflict in its report on the 2008–2009 Israeli offensive.”

Detainees launched a 28-day mass hunger strike on 17 April 2012, Palestinian Political Prisoners’ Day, with visits by families living in Gaza among their key demands. It ended on 14 May last year with an agreement that “family visits for first degree relatives to prisoners from the Gaza Strip and for families from the West Bank who have been denied visit based on vague ‘security reasons’ will be reinstated within one month” by Israel, among other provisions.

But although family visits from the Gaza Strip resumed a month later than agreed — on 16 July 2012 — Israel counted only spouses and parents as “first degree relatives” and continued to ban children from visting their detained parents (“Trial Gaza family visits begins,” al-Akhbar, 16 July 2012).

“Journey of death”

“The Israeli army treats us badly during the trip,” Narmine Baker Helles, the wife of Majed Khalil Helles, said. “Families of detainees call it ‘the journey of death.’ But the worst thing, and the most harmful thing, is that our sons have never visited their father. They are always demanding to see him, but I can’t do anything about it. It’s up to the Israelis.”

Israel currently holds 437 detainees from the Gaza Strip, according to Addameer. The Hussam Association, a local organization of current and former prisoners, estimates that 60 percent are married, with hundreds of children between them.

“The continuation of depriving children from visiting their parents in Israeli prisons would cause serious repercussions on the overall psychological situation of children, and it may cause negative impact and harmful psychological implications on the prisoners themselves,” Hussam said in a statement earlier this year.

The group called on children’s rights organizations “to exert pressure on [the] Israeli occupation to allow children of Gaza prisoners to visit their parents inside the Israeli jails” (“Hussam calls on associations to exert pressure on Israel to allow children visit their detained parents,” Palestine News Network, 29 January 2013).

“The new visitation program has has a number of conditions imposed by the Israelis,” said Reem Yousef Mikdad, whose husband is in prison. “One is that only the detainees’ spouse and parents are allowed. But many of them have parents have been dead for years. The prisoners who are unmarried have nobody who can come and see them.”

Reem’s husband Yousef Mustafa Mikdad, an al-Aqsa Martyrs’ Brigades leader, was captured by Israeli forces during a November 2002 raid on his house in Gaza City’s Tal al-Hawa neighborhood.

“The mission was only to capture him,” his brother Ghazi Mikdad said. “The Israelis cheered and applauded once they had him.”

“They started destroying everything”

Like his four siblings, Yousef and Reem’s son Mustafa, a small 12-year-old with spiky hair, has not seen his father, sentenced to 21 years in Nafha prison, since the June 2007 ban on family visits.

“I used to visit my father along with my mother,” Mustafa said. “We would go every two weeks.”

“I don’t remember much about my father. But I remember how they captured him. They invaded the area, blew up the main gate of the house, and rappelled down from helicopters. They came inside the house and started destroying everything.”

During the raid, Israeli military dogs attacked his father, he recalled. “This scene is still stuck in my mind. We’ve never forgotten it.”

“Before, when we would visit the jails, our children didn’t want to go because of the long time and the many obstacles,” Reem said. “Now they wish they could.”

Gaza residents allowed by Israel to visit their detained relatives face regular obstacles and delays. A three-week moratorium imposed during Jewish religious holidays just ended, while a one-month ban on visits to all detainees in Ramon prison, imposed in retaliation for a mass hunger strike protesting Israel’s violations of the 14 May 2012 agreement, is ongoing according to the Palestinian Prisoners Center for Studies (“Occupation deprives prisoners from visits for a whole month,” al-Qassam, 21 March 2013).

Every Monday, many detainees’ families protest in the courtyard of the International Committee of the Red Cross’s Gaza Strip headquarters. Nasser Farrah, an event organizer, said in 2011 that the gathering “could enter the Guinness book of records for the longest running weekly sit-ins in the world.”

“For four and a half years, I have gone to the Red Cross every Monday,” said Nihaya Hassanat.

Her husband Jaber Hassan Hassanat, a fighter for the Democratic Front for the Liberation of Palestine’s National Resistance Brigades, was captured by Israeli forces on 21 December 2008 and sentenced by a military court to eight years’ detention in Ramon prison.

“I don’t feel there is any result from these protests,” she said. “But I hope that my husband can can sometimes see me through the media, because they often cover it.”

“We usually participate,” Reem Yousef Mikdad said. “I work, so am not always free. But his brothers and sons usually go, and participate in any other activities. But there is no escalation of the protests in solidarity with the prisoners. It is humble. We aren’t doing what we are expected to do.”

“I miss him a lot”

Many detainees’ children are eager to describe their activities in support of their parents.

“I can’t go on most Mondays because of school,” Mustafa said. “But I participate in all the national activities for detainees, like Prisoners Day, and programs for the prisoners in school.”

“I am always praying for God to free my father very soon, because I miss him a lot,” Jaber Hassan Hassanat’s five-year-old son Wiam, one of six children, said in his house in Gaza City’s al-Zaytoun neighborhood. “We are happy and well. We just need to see him. We don’t need anything else in life.”

“When I am allowed to visit my husband, I get up very early in the morning to escape from my children, because I know they will demand to accompany me,” Nihaya Hassanat said.

“When I tell Wiam there is a visit to his father, he doesn’t want to allow me to go alone. He begs me to take him. He doesn’t understand that he isn’t allowed to come because of the Israeli policy. I have nothing to do with it.”

(Source / 09.04.2013)

Syndicates hold Israel responsible for life of 92-year-old lady (Incl Video)

 

JENIN, (PIC)– The general union of Palestinian workers syndicates held the Israeli occupation authorities (IOA) fully responsible for the life of 92-year-old woman Amna al-Hithnawi.

The union said in a press release on Wednesday that the Israeli occupation forces (IOF) had unleashed their dogs at inhabitants in Jenin and one of them attacked the old lady.

It said that due to the negligence of IOF soldiers one of the dogs fiercely attacked the old woman that almost lost her life in the incident.

The union asked all international human rights groups to probe the IOA practices that ran contrary to all humanitarian rules and norms.

Hithnawi is still suffering from the attack that occurred almost a month ago in the industrial area in Jenin.

(end)

Related

Last year also a man was attacked in an Israeli attack dog “incident”. Below’s video shows, the soldiers definitly has no other control on the attack dog than inciting him. Pure animal abuse and a flagrant fascist attack on a human being and his rights.

http://youtu.be/WCyWyIEtr70

More about the video:

Mar 16, 2012

A Palestinian protester is seen on the ground after being pounced upon and bitten by a military dog. The dog locked its jaws on the protester’s arm and would not release him, for several minutes. The military dog handlers are seen unsuccessfully attempting to release the dog’s hold on the protester. The protester and a relative who attempted to free him were both arrested.

(occupiedpalestine.wordpress.com / 07.02.2013)

De man die al 197 dagen in hongerstaking is en schreeuwt om recht

Wie die tijd bewust heeft meegemaakt, herinnert zich ongetwijfeld de legendarische hongerstaking van de Ierse gevangenen uit 1981 met Bobby Sands. Hij ging in hongerstaking als verzet tegen de behandeling van IRA-gevangenen. 66 dagen later overleed hij aan de gevolgen van de hongerstaking. Zijn strijd kreeg, terecht, veel media aandacht en is zelfs verfilmd.

Foto door Ryan Rodrick Beiler: De vader en zus van Samer Issawi

Wist je dat er een zelfde soort strijd om rechtvaardigheid gaande is onder Palestijnen die gevangen worden gehouden in Israëlische gevangenissen zonder aanklacht of proces? En zonder enige vorm van mainstream media aandacht. Één van hen is Samer Issawi, een 33 jarige jonge Palestijn die na bijna tien jaar gevangenschap in 2011 vrijkwam als onderdeel van de gevangenenruil met Gilad Shalit (de enige Israëlische gevangene). Op 7 juli 2012 werd Samer wederom gevangen genomen, zogenaamd omdat hij buiten Jeruzalem zou zijn geweest, al is er nooit een officiële aanklacht geweest. 22 dagen na zijn onrechtmatige arrestatie is hij in hongerstaking gegaan om zich hiertegen te verzetten. Zijn eisen zijn:

“Bring the prisoner’s voice to the free world that we have the right to live, tell the occupation that if he thinks of arresting more free prisoners, he will get more and more problems, and the last objective is to be free, which is the remaining demand.”

“My detention is unfair and my demands are nothing but just. Thus I will not withdraw from the battle for freedom”.

Nu, 196 dagen in zijn hongerstaking, gaat het zeer slecht met de gezondheid van Samer. Dit is wat zijn zus Shireen in een interview met Electronic Intifada over zijn toestand zegt:

“It is worth mentioning that there is no medical treatment for my brother’s condition as his health increasingly deteriorates and his condition becomes unbearable. My brother stopped drinking water around 20 days ago. On Sun Dec 9th, 3 pm, he was given medicine. Seconds after taking it, he lost his consciousness for two full days. The administration department in the ‘hospital’ stated: ‘This was given to Issawi by mistake.’ There is no doubt that they want to kill him.”

Om zijn wil te breken wordt Samer gemarteld, zit hij in een isoleercel vastgeketend aan zijn bed en krijgt bezoek van familie of onafhankelijke NGO’s geen toegang tot hem. Daarnaast is zijn familie meerdere malen naar het bureau gebracht voor ondervraging en is de watervoorziening naar het huis afgesloten. Dit alles om de familie te ontmoedigen Samer’s verhaal te vertellen. De Issawi’s zijn echter vastbesloten al het mogelijke te doen om Samer te bevrijden van de onrechtvaardigheid waartegen hij in verzet is gegaan. Zij, en Samer, doen hiermee een beroep op iedereen die zich inzet voor een rechtvaardige wereld.

Ik hoor je al denken: het is inderdaad vreselijk wat Samer meemaakt, maar wat kan ik daartegen doen? Nou, meer dan je wellicht zou denken. Omdat er via de mainstream media geen aandacht aan wordt besteedt is het vooral belangrijk dat de strijd van Samer (welke symbool staat voor die van alle politieke gevangenen) bekendheid krijgt. De website van Addameer, een organisatie die zich inzet voor de rechten van Palestijnse politieke gevangenen, heeft voldoende informatie hierover, maar het is van belang deze boodschap een centralere positie in de media te geven.

Dit kun je op alle mogelijke manieren doen: schrijf, teken, demonstreer, zing – een goed en krachtig voorbeeld hiervan is het nieuwe hiphop-nummer ‘Hungry’ van Doc Jazz dat het verhaal van Samer en de andere hongerstakers vertelt. Kun je niet schrijven of zingen, of ben je niet creatief? Sluit je dan aan bij de online campagne, doe mee met Twitter acties (deze waren eerder zeer succesvol en hebben mede geleid tot de vrijlating van voorgaande hongerstakers Khader Adnan, Hana Shalabi en Mahmoud Sarsak). Genoeg opties dus. Ter aanmoediging nog een laatste boodschap van Samer Issawi aan iedereen die zijn strijdt een stem geeft:

“I send my greetings to all who go out for this cause”.

Links:

Addameer: www.addameer.org
Free Samer: www.freesamer.org
Petitie: www.foa.org.uk/campaigns/action-alert-save-samer-issawi
Video van de Free Samer Issawi Campaign
De song ‘Hungry’ van Doc Jazz

(Sadika Arab / www.wijblijvenhier.nl/ 07.02.2013)